Çocuklugum

Okullar tatil olur olmaz Urfa'dan Bor'a giderdik çocukken. O zamanlar direk otobus olmadigi için önce Adana'ya giderdik. Dört saat sonra Adana'dan Bor'a kalkan otobüse binerdik. Urfa'dan hareket ettigimiz otobüste yerlerde, koltuklarin altinda bir sürü çocuk olurdu. Ve çok agir bir koku. Hala öyle mi bilmem. Iç Anadolu'ya yaklastigimizda dümdüz tarlalar ve kavak agaçlari baslardi. Annem bir tanidigini bulurdu mutlaka. Bor'a geldigimizde dedem otobüsün gelis saati belli olmasina ragmen saatlerdir bizi garajda bekliyor olurdu. Yufka yurekli dedem bizden saklamaya çalisarak aglardi önden önden giderken. Dedemler yazin bagdaki evlerinde otururlardi. Bor'da hemen hemen herkesin bagi vardir ve yazin bag evlerine tasinir insanlar. Bagin tozlu yollarinda arabaci Ali amca'nin at arabasina binerdik. Bagin kapisinin önünde bekleyen anneannem ve teyzemi görene kadar sadece at arabasinin sesiyle ilerlerdik. Köseden görünür görünmez anneannem bir feryat koparir "abaruu...! yavrularimin yavrulari gelmis cigerim!..." diyerek aglamaya baslardi. Hemen bagda olup biten degisiklikleri kontrol etmek için ortadan yok olurdum. Bu sene sarikiz mi kara kiz mi var, hangi meyveler olmus, findiklari dayimin kizi Yasemin bitirmis mi, anneannem tandirda bize börek yapmis mi falan diye... Anneannemler her yaz baga tasinacaklari zaman sütü için, tanasi olan iki tane inek alirlardi. Teyzem sari inekleri daha çok sevdigi için genelde sari kiz olurdu. Aksam üstleri anneannem inegi sagarken yavrusu rahat durmaz, ipini çözer çözmez annesinin memesine yapisirdi. Karni doyduktan sonra bagin etrafinda hoplaya ziplaya kosardi. Teyzem Kuran okur, bize dualar ezberlettirir, Kuran ögretirdi. Annem de dantel veya kaneviçe baslar, elimize verir, hergün onun belirledigi kadarini bitirmezsek oynamamiza izin vermezdi. Aksam üzerleri dedemin asiladigi üç çesit dut veren agacin altinda sofrayi hazirlar yemek yerdik. Bulasik yikamak iskenceydi. Birinin tulumbadan su çekmesi, bulasiklari yikarken su dökmesi gerekiyordu. Evin yanindaki kavak agacina koydugum isareti her sene kontrol eder bir seyler eklerdim. Çocuklugumun geçtigi o bag satildi. Kavak agacina koydugum boyum hizasindaki isaret sairim dizlerimin hizasindadir su an. Belki de o kavak agaci kesilmistir.

Derya Talas
dergi@turk.net

© by DuyguNehri