 |
YASADIKLARIMDAN ÖGRENDIGIM BIRSEY VAR Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var: Yasadin mi, yogunluguna yasayacaksin bir seyi Sevgilin bitkin kalmali öpülmekten Sen bitkin düsmelisin koklamaktan bir cicegi Insan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kusa, bir cocuga Yasamak yeryüzünde, onunla karismaktir Kopmaz kökler salmaktir oraya Kucakladin mi simsIkI kucaklayacaksin arkadasini Kavgaya tüm kaslarinla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandin mi bir kez simsicak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir tas gibi dinleneceksin Insan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildigine Hem de tüm benligi seslerle, ezgilerle dolarcasina Insan baliklama dalmali icine hayatin Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasina Uzak ülkeler cekmeli seni, tanimadigin insanlar Bütün kitaplari okumak, bütün hayatlari tanimak arzusuyla yanmalisin Degismemelisin hic bir seyle bir bardak su icmenin mutlulugunu Fakat ne kadar sevinc varsa yaşamak özlemiyle dolmalisin Ve kederi de yasamalisin, namusluca, bütün benliginle Cünkü acilar da, sevincler gibi olgunlastirir insani Kanin karismali hayatin büyük dolasimina Dolasmali damarlarinda hayatin sonsuz taze kani Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var: Yasadin mi büyük yasayacaksin, irmaklara,göge,bütün evrene karisircasina Cünkü ömür dedigimiz sey, hayata sunulmus bir armgğandir Ve hayat, sunulmus bir armagandir insana Ataol Behramoglu